Een groot volksfeest moest het zijn, en dat is het ook geworden. Meer dan 15.000 mensen hebben zaterdag in Gent afscheid genomen van zanger Luc De Vos (52). Eerst tijdens een indrukwekkende begrafenis, daarna tijdens het \u2018laatste optreden van Voske\u2019 op het omgedoopte Lieve Kleine Piranha-plein. \u2018Het was enorm hartverwarmend\u2019, zegt Erik Van Biesen, de bassist van Gorki. \u2018In naam van de band wil ik al die mensen bedanken voor de ongelooflijke steun de voorbije week.\u2019<\/p>\n
Rock-\u2019n-roll en toch sereen. Het klinkt tegenstrijdig, maar het afscheid van Luc De Vos (52) valt niet anders te omschrijven. \u2018Ik heb er nog steeds geen woorden voor\u2019, zegt Erik Van Biesen (52), de trouwe bassist van Gorki, een dag na de begrafenis. \u2018Ik heb het moeilijk om erover te praten, want de afgelopen week is zo ingrijpend geweest. Maar het doet deugd dat Luc het afscheid heeft gekregen dat hij verdiende. Het is hartverwarmend dat ook wij als bandleden van Gorki zoveel troost van de mensen krijgen. Ik wil hen daarvoor bedanken, want ik ben zelf nog niet in staat om iemand anders te gaan troosten. Daarvoor heb ik het nog te moeilijk.\u2019<\/p>\n
De laatste show van Voske<\/i> begon zaterdagochtend op het Gentse Sint-Pietersplein. Al een uur voor de plechtigheid galmden Mia, Lieve Kleine Piranha, Anja <\/i>en alle andere Gorki-hits door de boxen. Intussen stroomden duizenden mensen toe om de zanger uit Wippelgem een laatste eer te bewijzen. Onder hen ook heel wat Bekende Vlamingen, collega-artiesten en Gentse politici. De 1.400 zitplaatsen in de Onze-Lieve-Vrouw Sint-Pieterskerk waren na een halfuurtje al ingenomen. 15.000 andere mensen volgen de ceremonie op het plein. Zij zorgden voor en na de dienst voor een intens moment door luid te beginnen applaudiseren wanneer de kist van Luc De Vos binnen en buiten gedragen werd.<\/p>\n
Sandra, de echtgenote van de zanger, zijn zoon Bruno, de andere familieleden en bandleden van Gorki reageerden daar erg emotioneel op. \u2018We zijn met Luc een uniek persoon verloren\u2019, zegt bassist Van Biesen. \u2018Zijn afscheid zaterdag bewijst wat hij met Gorki bereikt heeft. Het is fantastisch om te zien dat hij met zijn muziek iedereen zo op zijn hand heeft gekregen. Het is duidelijk dat de persoon Luc De Vos nu eenmaal veel losmaakt in de mensen. Dat is volledig zijn eigen verdienste geweest. In al die jaren dat ik hem gekend heb, is mijn respect voor Luc nooit gedaald. Het is fenomenaal hoe hij de mensen heeft weten te boeien met zijn teksten, die hij soms ogenschijnlijk neerschreef alsof hij vanop een andere planeet om zich heen keek.\u2019<\/p>\n
Doodbrave mens<\/p>\n
Van Biesen is al sinds 1993 de bassist van Gorki. Meer dan twintig jaar heeft hij samen met Luc De Vos rondgetoerd, van optreden naar optreden. \u2018Het was een fantastische periode\u2019, zegt hij. \u2018Luc was ons boegbeeld, die zich gesteund voelde met zijn muzikanten rond zich. Het is ongelooflijk om mee te maken hoe zijn nummers doorheen de jaren zo gegroeid zijn. Mia<\/i> bijvoorbeeld. In het begin speelden we dat nummer op een klein po\u00addium. Maar 25 jaar later is dat zo\u2019n klassieker geworden, zo\u2019n tijdloos nummer… Als bandlid van Gorki is het geweldig om daar deel van uit te maken.\u2019<\/p>\n
Maar los van de muziek was Luc De Vos binnen Gorki bovenal een doodbrave mens, zegt Van Biesen. Iemand waar je niets tegen kon hebben. Iemand die liever zichzelf pijn deed dan iemand te moeten kwetsen. \u2018Luc was een door en door goed mens. We hebben doorheen de jaren samen zoveel meegemaakt. Zeker wanneer we een nieuwe plaat uitbrachten. Dan toerden we rond en bracht ik 24 uur op 24 met Luc door. We zaten voortdurend op elkaars lip. Maar nooit hebben we ook maar \u00e9\u00e9n probleem gehad. We hebben ons zo hard geamuseerd en het is geweldig wat we als band allemaal bereikt hebben. Alleen zijn de jaren achteraf gezien wel voorbijgevlogen. Het is veel te snel gegaan.\u2019<\/p>\n
Van Biesen en de andere bandleden beseffen dat het nog een tijd zal duren om het plotse overlijden van hun frontman een plaats te kunnen geven. Over hoe het met hen als muzikant nu zonder De Vos verder moet, willen ze nog niet nadenken. \u2018Het is een terechte vraag, die ik mezelf de voorbije week ook meermaals gesteld heb\u2019, zegt Van Biesen. \u2018Maar op dit moment is het onmogelijk om daar nu al een antwoord op te hebben. Wel staat het vast dat we niet meer kunnen fungeren als groep zonder Luc. Want Luc is niet vervangbaar. Dat is gewoon onmogelijk. Hoe het verder moet met het oeuvre van Gorki weet ik niet. Ik heb eerlijk gezegd nog geen goesting gehad om daar over na te denken.\u2019<\/p>\n
Laatste dans
\nDe band \u2013 en alle anderen die zaterdag aanwezig waren op het afscheid van Luc De Vos \u2013 put troost uit het feit dat de zanger in zijn leven \u2018een hoop lol heeft getrapt\u2019. Christophe Vekeman, schrijver en vriend van De Vos, omschreef het in een aandoenlijke toespraak tijdens de uitvaart zo: \u2018We zijn naast verdrietig ook blij, gelukkig en dankbaar. Voor je optredentjes<\/i>, voor je columnpjes<\/i>, voor je boekjes<\/i>, je magistrale kunst, je vriendschap, je liefde en in \u00e9\u00e9n woord: je leven. Het was perfect zoals het was. Het had langer moeten duren, maar het had niet beter gekund.\u2019<\/p>\n
Met die gedachte trokken duizenden mensen na de begrafenis terug de Gentse straten in. Naar het omgedoopte Lieve Kleine Piranha-plein aan Sint-Jacobs. Want daar wachtte nog \u00e9\u00e9n belangrijk eerbetoon aan Luc De Vos: zijn allerlaatste dans.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Een groot volksfeest moest het zijn, en dat is het ook geworden. Meer dan 15.000 mensen hebben zaterdag in Gent […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-1900","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-1962-2014"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1900","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1900"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1900\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4958,"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1900\/revisions\/4958"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1900"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1900"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1900"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}