De persconferentie van eerste minister Verhofstadt stond deze week in het teken van een round-up van de belangrijkste politieke en economische gebeurtenissen van het voorbije jaar.<\/p>\n
De politieke verslaggevers, waaronder ik dus, werden voor de gelegenheid verwelkomd aan de deuren van restaurant Amici delle Italia door de premier in eigen persoon.
\n \u2018Ja jongens,\u2019 sprak hij, \u2018er wacht ons alweer een heerlijk buffet met al wat ons hartje verlangt. Kijk maar eens hier.\u2019 Ik zag een reusachtige tafel gedekt staan met onder andere vijftig kilo carpaccio van tonijn en everzwijn, een berg ansjovis en olijven uit Liguri\u00eb en ook een massa Linguini Buanarroti met kappertjes.
\n De journalisten vlogen op het buffet af als uitgehongerde aasgieren. De wijn en de Italiaanse whisky vloeiden bij beken. Ikzelf nam genoegen met een stukje brood en een glas spuitwater want dat zuipen en vreten daar ben ik persoonlijk geen voorstander van.
\n Toen de persconferentie van start diende te gaan had niemand er in wezen nog zin in.
\n Verhofstadt zat aan een tafeltje omringd door wel 20 media-adviseurs van het reclamebureau Slangen, Adders en partners. \u2018Zijn er vragen,\u2019 vroeg Verhofstadt. Het bleef stil. \u2018Geen vragen, dat kan toch niet, 2001 is toch een uiterst turbulent jaar geweest?\u2019 De verslaggevers zaten te knikkebollen. Ik besloot mijn duit in het zakje te doen.
\n \u2018Meneer de eerste minister\u2019 zei ik, \u2018hier de heer De Vos, politiek commentator van omroep Studio Brussel. Naar welke nieuwe popgroepen ging het afgelopen jaar uw voorkeur uit?\u2019
\n Verhofstadt begon druk te overleggen met zijn raadsheren. \u2018Ja, meneer De Vos,\u2019 sprak hij ten langen leste, \u2018de beste nieuwe popgroepen dit jaar zijn The Strikes en The White Ropes.\u2019 De consulenten vlogen opnieuw af op de premier en begonnen heftig in zijn oor te fluisteren. \u2018Neen, zei Verhofstadt, ik bedoel natuurlijk The Popes en The Stars and Stripes. Zijn er nog vragen?\u2019
\n De journalisten waren nu van de eerste tot de laatste in slaap gevallen.
\n \u2018Meneer Verhofstadt,\u2019 zei ik,\u2019 om de stilte te breken,
\n\u2018wat is uw lievelingsliedje aller tijden.\u2019 De media-adviseurs bogen zich al naar hem toe maar Verhofstadt duwde hen weg. \u2018Dat is duidelijk, dat is Yesterday van The Beatles.\u2019 De adviseurs begonnen weer druk op de eerste minister in te praten en op de duur nam hij opnieuw het woord: \u2018Jongens, ik heb mij weer missproken, ik bedoelde natuurlijk Smells Like Teen Spirit van Santana.\u2019
\n \u2018En wat is uw lievelingsliedje aller tijden in het Nederlands,\u2019 vroeg ik. Opnieuw druk overleg. Ik hoorde de premier zeggen tegen \u00e9\u00e9n van die jongens: \u2018wat zegt u, No\u00ebl, schrijf het eens op.\u2019
\n No\u00ebl overhandigde zijn baas een papiertje. \u2018Jezus toch,\u2019 vloekte hij, \u2018ik heb mijn leesbril niet bij.\u2019 Verhofstadt trachtte het gekribbel toch van op afstand te lezen. \u2018Luister, mijnheer De Vos, het beste liedje in het Nederlands aller tijden is Maya van Urko.\u2019
\n \u2018Verontschuldigt mij, meneer de premier,\u2019 sprak ik, \u2018u bedoelt zeker, Mia van Gorki.\u2019
\n \u2018Neenneen, ik bedoel, Maya van Urko, het staat hier zwart op wit. Maar kom, jongens genoeg gepalaverd. Ik heb nog een verrassing. Een lekkere mascarponetaart van twee meter op twee en een vat van honderd liter Amaretto als dessert. Iedereen was op slag weer wakker. En ik dronk nog een spuitwatertje.<\/p>\n
Luc De Vos<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De persconferentie van eerste minister Verhofstadt stond deze week in het teken van een round-up van de belangrijkste politieke en […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[9,5],"tags":[8],"class_list":["post-412","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-collage","category-columns","tag-stubru"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/412","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=412"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/412\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4867,"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/412\/revisions\/4867"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=412"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=412"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gorki.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=412"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}